APRENDIZAXE COOPERATIVA

 Todos os profes e nen@s do cole estamos implicados esta nova forma de aprender.

 Axudandonos e aportando cousas entre todos.

 No xogo da madeixa de fío había que dicir a afeción de cada un e guindala a outro compañeir@

 Así íamos pasando por todos ata acabar tecendo unha tea de araña.

 Logo había que ir desfacendo a tea lembrando a afeción d@ compañeir@ antes de guindarlle a madeixa de novo.

 Bieito mira toda esta actividade a traveso dunha vidreira.

OBRA DE TEATRO DO NADAL

No Nadal representamos en galego.

 "Os apuros de Tres Reis Magos".

 Encontráronse no mundo e decidiron...

 Traerlle agasallos a tod@s @s nen@s do cole.

TOP 10

 Neste día todos saudaban dicindo: -"Bos días"

Todos querían sair no TOP 10.

 Había que usar o galego, e...

 Sendo unha mágoa só 10 ou 15 alumnos do cole falaban galego.

 O que lle preguntaban era moi sinxelo.

  Cómo celebrades o nadal?

Sabedes algún canto de reis.

 "Pois cantádenos algo"

O DIA 24 DE FEBREIRO CELEBROUSE NO NOSO COLE O DIA DE ROSALIA
http://www.youtube.com/watch?v=s2VV-00FWPY

Festa de outono: Xa o vin 2012

 Ola, compañeiros e compañeiras. Os alumnos de 4º de primaria imos facer unha mostra do que é para nós a Santa Compaña: unha lenda que só existe aquí, no noso pais. Ímola acompañar do Conxuro Universal da Queimada.

Sabedes quen son eu?

Son una velliña, que vos vai ler o conxuro. Ao mesmo tempo que o meu redor desfilará a Santa Compaña. Non teñades medo!

Conxuro universal da queimada

Maxia de oleiro que fixo esta cunca,

Poder curativo do sangue da terra,

Vento que moves as lapas do lume,

Xurden pantasmas no meu pensamento,

Érguense os bafos quitándome o alento.

Procesións de almas que non achan descanso,

Son testemuñas da soidade no alén.

Camiñan silandeiras na noite dos vivos,

Lendas que espertan o medo nos cativos,

Sombras que tocan na arpa do vento,

Candeas acesas que se apagan ó momento.

Asubíos e tremores no medio dos montes

Ollos que viran, corpos que expiran

Arrepío de arañas, serpes e alacráns,

Posúen xa de novo poder as miñas mans.

Espallarase de seguido este ben milagreiro

Polo camiño do Apóstolo ó mundo enteiro.

Ouvea o can coma un lobo, canta a pita coma un galo,

Voan os corvos moi perto do camposanto,

Pasa das doce, perto anda a unha,

Medra a roda da mala fortuna,

Ó esmoreceren as lapas desta lumieira,

Sálvese coa poción todo aquel que queira.

Pregade conmigo para que se arrede o mal:

“-Ábrese a néboa, xa se ve a lúa.

Morren as tebras sen condicións,

Son claras mostras da salvación.

Gadaña que segas a vida nas terras,

Acaba coas meigas que neste lume berran-”.

“Achegádevos poderes e persoas de tódolos recunchos”:

Arxilas das terras das olas, caña das terras dos cañeiros,

Valentes mulleres e rexos homes das hortas do mar,

Sentímosvos connosco, para esta festa celebrar.

Polo poder dos espritos, que ti sintes pero non ves,

¡Queimada eu te fixen e Queimada ti és!

 

Danza da chuvia

 Había moito tempo que non chovia.... e os profes pensamos que o mellor era que os nenos e nenas declamasen un poema ao aire libre movendo o pao da chuvia para que fixese efecto. 

"Chove chuvia galega

que dende o ceo te negas

tanto tempo sen chover

non te atreves a nos ver....."

          

    "Os toxos por ti esperan

     as xestas xa non digamos"

           

"Hai tempo que non ves

que atrevemento non tes

ven vernos gloriosa

ven regarnos fermosa...."

        "Chove chuvia galega

        non te fagas de rogar

         espérate a xente galega

         e tamén te espera o mar"

Benvida aos mariñeiros

 Os alumnos e alumnas de 3º danlle a benvida aos mariñeiros cando chegan ao porto de Canido.

Declamándolle un poema da súa man coma fixera Valetín Paz Andrade no seu tempo.

 "Kiko e o mar"

 Pobre Kiko vai traballar

Toda a noite sen parar

Con forte vento e pleamar

Colle peixe sen parar

E a subasta vai negociar 

           

 

As ganancias 

Ao bolsillo van parar

 Pola tarde, unha sesta

                     Vai botar                                                 Despois a rede                                        Ten que botar                                Coa familia vai cear

          E de noite volta a traballar 

        Pobre Kiko vai traballar

                                                                    Toda a noite sen parar

                                                                   Con forte vento e baixa mar

               

                    
                  

                     Entrevistan ao mariñeiro de baixura acabando nunha conversa moi interesante.